Wat een weg heb ik afgelegd in goed voor jezelf zorgen door middel van voeding. En deze weg ben ik nog steeds aan het afleggen.
Ik kan mij niets anders herinneren dan dat mijn vader thuis vegetarisch at. Dus voor mij was het thuis heel normaal dat we niet elke avond vlees of vis aten. Toch was ikzelf niet vegetarisch. Pas toen ik een jaar of 20 was begon ik mij af te vragen waarom ik nog vlees en vis at. Ik begon het niet meer lekker te vinden en al het dierenleed deed me fysiek pijn.
Dus langzaamaan begon ik te stoppen met het eten van vlees en vis. Totdat ik stuitte op het veganisme waarin ik me helemaal thuis voelde. Want dierenleed vond ik afschuwelijk. Dus ben ik langzaamaan alle dierlijke producten uit mijn eten gaan halen. Totdat ik geheel veganistisch begon te eten.
Toendertijd was mijn beweegreden het dierenleed en nog steeds vind ik dit afschuwelijk. Maar er zat nog een reden achter een reden die ik liever niet met mijn omgeving deelde. Ik kreeg een soort gevoel van controle over mijn eten. Ik had een reden om heel vaak nee te zeggen tegen eten. Tegen taart, tegen ‘ongezond’ eten. Want dit bevatte vaak allemaal dierlijke producten. Ik werd streng voor mezelf. Mocht alleen maar op een bepaalde manier eten. En viel af waar ik nog het meeste blij mee was. Ik werd mager en zeker na mijn reis naar Nepal en India werd ik te mager. Maar stiekem diep van binnen was ik hier blij mee.
En dit gevoel kwam van een gevoel van niet goed genoeg te zijn. ‘Als ik maar aan een bepaald ideaalbeeld voldoe dan word ik gezien’. ‘Dan zien anderen mij staan’. Maar eigenlijk zat ik mezelf ik de weg. Zorgde ik niet goed voor mezelf en ergens diep van binnen voelde ik dan ook dat dit eigenlijk niet goed voor mij was. Maar hier wilde ik absoluut niet aan want wat gebeurt er met mij als ik die controle niet meer heb niet meer voel? Nee dit voelde te onveilig.
Toch begon na jaren dat stemmetje steeds luider te worden, het gaat niet goed met jou. Ik voelde aan alles dat het fysiek niet meer goed met mij ging. Ik was altijd moe, wazig hoofd, altijd maar honger, opgeblazen buik en ga zo maar door.
Door de reiki therapeutenopleiding bij Healingspace ben ik meer gaan ontspannen. En meer gaan begrijpen waar dit gevoel van niet goed genoeg zijn vandaan komt. Waar het gevoel van controle vandaan komt. Geen goede relatie met voeding zit bij mij ook in de moederlijn. Mijn oma moest als heel jong meisje na de oorlog naar een kamp toe waar zij verplicht moest eten omdat ze te mager was. Zij had hierdoor nooit plezier in eten, het was dat ze moest eten. Ook mij moeder heeft geworsteld met een gevoel niet goed genoeg te zijn en haar relatie met eten. Samen met mijn moeder heb ik hier heel veel in mogen helen. Waarvoor ik haar heel dankbaar ben.
Hierdoor is er meer zachtheid gekomen richting voeding. En ben ik het meer gaan zien als goed voor jezelf zorgen. Ik ben gestopt met streng veganistisch eten en eet nu wat goed voor mij voelt. Waar mijn spijsvertering blij van wordt. Veel heb ik geleerd op de holistische voedingscursus bij Healingspace. Onder andere het bloedgroep dieet wat een heel overzichtelijk beeld geeft wat je het beste kan vermijden qua voedingsmiddelen en welke voedingsmiddelen gunstig zijn voor je spijsvertering. Mij geeft dit heel veel richting.